ره میخانه و مسجد کدام است
که هر دو بر من مسکین حرام است
نه در مسجد گذارندم که رند است
نه در میخانه کین خمار خام است
میان مسجد و میخانه راهی است
بجوئید ای عزیزان کین ره کدام است
به میخانه امامی مست خفته است
نمی‌دانم که آن بت را چه نام است
مرا کعبه خرابات است امروز
حریفم قاضی و ساقی امام است
برو عطار کو خود می‌شناسد
که سرور کیست سرگردان کدام است

در کوچه عشق تو به بن بست رسیدم

بر خانه خمار پر از مست رسیدم

تا صبح بکوبم سر خود بر در میخانه عشقت

تا لحظه مرگم تو بیایی بر ِ دیوانه عشقت

تا چند شماره کنم این روز و شبان را

تا چند بگردم همه کون و مکان را

جان بر لب عشاق رسیده نظری کن

بر چشم مسافر قدمی نه گذری کن

يك لحظه صدايم كن

از عشق تو سرمستم

از غير جدايم كن

سوزم ز فراق تو

آتش به سرايم كن

بنيان وجودم را

از ريشه خرابم كن

اين سينه تن تنگ است

يك لحظه رهايم كن

تا چند جدا از تو

يك لحظه صدايم كن

...

..

.

تا چند جدا از تو ...

...

سرانجام خسته و از پا افتاده موفق شد از تخته پاره ها كلبه اي بسازد تا خود را از عوامل زيان بار محافظت كند و دارايي هاي اندكش را در آن نگه دارد . اما روزي كه براي جستجوي غذا بيرون رفته بود ، به هنگام بازگشت ديد كه كلبه اش درحال سوختن است و دودي از آن به آسمان مي رود . متاسفانه بدترين اتفاق ممكن افتاده و همه چيز از دست رفته بود .

از شدت خشم و اندوه درجا خشكش زد ، فرياد زد : خدايا چه طور راضي شدي با من چنين كاري بكني ؟

صبح روز بعد با صداي بوق كشتي اي كه به ساحل نزديك مي شد از خواب پريد . كشتي اي آمده بود تا نجانش دهد ، مرد خسته ، از نجات دهندگانش پرسيد : شما از كجا فهميديد من در اينجا هستم ؟ آنها جواب دادند : ما متوجه علائمي كه با دود مي دادي شديم .

وقتي اوضاع خراب مي شود ، نااميد شدن آسان است ، ولي نبايد دلمان را ببازيم ، چون حتي در ميان دود و رنج ، دست خدا در كار زندگي مان است .

پس به ياد داشته باش دفعه ديگر اگر كلبه ات سوخت و خاكستر شد ، ممكن است دودهاي برخاسته از آن علائمي باشد كه عظمت و بزرگي خدا را به كمك مي خواند .

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا شَهْرَ اللَّهِ الْاَكْبَرَ، وَ يا عيدَ اَوْلِيآئِهِ

سلام بر تو اى بزرگ‏ترين ماه خدا ، و اى عيد عاشقان حق.  

 اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَكْرَمَ مَصْحُوبٍ مِنَ الْاَوْقاتِ،

سلام بر تو اى كريم‏ترين همنشين از ميان اوقات،

وَ يا خَيْرَ شَهْرٍ فِى الْاَيّامِ وَ السّاعاتِ

و اى بهترين ماه در روزها و ساعات.

 اَلسَّلامُ عَلَيْكَ مِنْ شَهرٍ قَرُبَتْ فيهِ الْامالُ،

سلام بر تو اى ماهى كه در طىّ تو برآورده شدن آمال نزديك گشته،

وَ نُشِرَتْ فيهِ الْاَعْمالُ.

و اعمال در آن پخش و فراوان است.

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ مِنْ قَرينٍ جَلَّ قَدْرُهُ مَوْجُوداً،

سلام بر تو اى همنفسى كه قدر و منزلتت بزرگ،

وَ اَفْجَعَ فَقْدُهُ مَفْقُوداً، وَ مَرْجُوٍّ الَمَ فِراقُهُ.

و فقدانت بسيار دردناك است، و اى مايه اميدى كه دوريت رنج‏آور است.

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ مِنْ اَليفٍ انَسَ مُقْبِلاً فَسَرَّ،

سلام بر تو اى همدمى كه چون رو كنى ما را مونس شاد كننده‏اى،

وَ اَوْحَشَ مُنْقَضِياً فَمَضَّ.  

و چون سپرى شوى وحشت‏آور و دردناكى.

( صحیفه سجادیه )

 از خدا خواستم تا دردهايم را از من بگيرد
خدا گفت : نه!
رها كردن كار توست . تو بايد از آنها دست بكشی
ازخدا خوستم تا بيماران معلول را درمان كند
خدا گفت : نه!
روح بی نقض است و تن موقت و فناپذير
از خدا خواستم تا شكيبايی ام بخشد
خدا گفت : نه!
شكيبايی زاده ی رنج و سختی است
شكيبايی بخشيدنی نيست ، به دست آوردنی است
از خدا خواستم تا خوشی و سعادت ام بخشد
خدا گفت : نه!
من به تو نعمت و بركت داده ام
حال با توست كه سعادت را فراچنگ آوری
از خدا خواستم تا از رنج هايم بكاهد
خدا گفت : نه!
رنج و سختی ، تو را از دنيا دورتر و دورتر ،
و به من نزديك تر و نزديك تر می كند
از خدا خواستم تا روحم را تعالی بخشد
خدا گفت : نه!
بايسته آن است كه تو خود سر برآوری و ببالی
اما من تو را هرس خواهم كرد تا سودمند و پرثمر شوی
..........
من هر چيزی را كه به گمانم در زندگی لذت می آفريد
از خدا خواستم . و باز خدا گفت : نه!
من به تو زندگی خواهم داد . تا تو خود از هر چيزی لذتی به كف آری .
از خدا خواستم ياری ام دهد تا ديگران را
دوست بدارم ، همان گونه كه او مرا دوست دارد
و خدا گفت : آری . سرانجام چيزی خواستی تا من اجابت كنم!

Powered By
  BLOGFA.COM